De dagen vliegen voorbij! Rod is doordeweeks lekker aan het werk, en piet rommelt wat aan: een afspraakje hier, boodschapje daar, tussendoor wat poepluiers, en dan is de week alweer voorbij... Helaas is piet deze week ook 2/3 dagen ziek geweest (was echt hondsberoerd, kon geen boe of bah zeggen en te misselijk om te eten, ws een griepje?), dat is niet fijn als je een kleintje moet verzorgen. Gelukkig bleef Rod donderdag daarom thuiswerken. Dylan was ook een beetje verkouden, zo zielig: met een vol neusje drinken is niet echt fijn. De spruw is weg gelukkig maar lijkt soms steeds beetje terug te komen. Ook zit hij sinds een aantal dagen onder de uitslag in zijn gezicht en eind van de week is het heel heftig: schilfers op hoofdhuidje en rode bultjes op zijn wangen. Het traanvocht uit het ontstoken oogje geeft ook flinke rode plekken op zijn wang. Volgens Frank hoort de uitslag (eczeem) bij zijn leeftijd (6/7 wkn) en gaat t vanzelf weg. Helaas heeft piet last van de borsten (komt wellicht ook door t griepje?). Op dat soort momenten - als het voeden pijn doet - ben ik het zo zat dat ik snel het borstvoeden wil afbouwen..
Dinsdag even met Dylan op de thee bij Freija, samen met Camille en Anouk, gezellig weer even over de kindjes kletsen (even oud als Aidan)! Vrijdag voel ik me gelukkig weer beter; s ochtends naar een rondleiding op een school voor Aidan hier in de buurt; en daarna komt Christien (oud collega van Rogie) gezellig op bezoek. s Middags gaan we sleeen met Aidan in het park; waarschijnlijk de laatste keer dat t kan met de sneeuw. Hij vindt t prachtig!! Wel koud... s Avonds gaat Rod naar een concert en ligt piet lekker uitgeteld op de bank.
Het weekend weer leuk vol bezoek: zaterdag Barbara en Menno met kleine Fay en Fabienne. En zondag Frank & Odile; en met de borrel Dirk&Wolter&Sandra. Aan de prosecco!
Dylan krijgt af en toe 'huiltraining': we laten m dan huilen zodat ie beetje leert dat we m niet steeds oppakken. Als het goed is, moet t huilen dan steeds minder worden.. Hij is overdag nl best veel wakker, valt moeilijk in slaap en wil veel vastgehouden worden. Wakker liggen in de box is er nog niet echt bij. We proberen het wel; onder de mobiel, maar dat vindt ie maar heel even leuk. Vaak valt ie pas in slaap als het alweer tijd is voor zijn volgende voeding. Mmmm lastig hoor. Hij kan zo hard krijsen! Hij heeft er ook een handje van om ons avondeten te verstoren door dan net te gaan huilen zodat je geen woord met elkaar kan wisselen.. Het weekend heeft ie wel fijn 2 nachten weer doorgeslapen! Laatste voeding rond 23 uur, en toen pas weer om 7 uur.. Zo fijn, alleen helaas nog niet elke nacht.
Maandagavond kwamen Annette, Kirsten en Dorus (oud collega's) langs; en dinsdag heb ik met Marianne (en kindjes Cas en Floren) koffie gedronken in Broodnodig. Cas is net zon braaf ventje als Aidan!
Donderdag 11 feb primeur: Dylan lacht naar ons!! Geen stuipjes, maar een echt lachje! Zo lief... Zondag 14 feb (valentijnsdag!) weer!! en dindag weer, dus hij begint t leuk te vinden.
