Heb gisteren ook iets anders gevonden om Dylan stil te krijgen: in de draagdoek! Dan heb je ook je handen vrij om wat te doen, en hij vindt dat geschud heerlijk en valt bijna direct in slaap.
We zitten helaas alweer helemaal in de medicijnen voor Dylan: middeltje tegen de spruw (voor hem en voor mij), middeltje tegen de buikkrampjes, en de vitaminen D en K moet je sowieso geven elke dag pff.
Als Dylan wakker is (en chill is), kijkt ie heel lief en wakker om zich heen. Zijn oogjes zijn inmiddels blauw geworden, net als die van zijn broertje. Zijn haartjes zijn al een stuk lichter geworden, maar nog wel beetje bruin / donkerblond. Aidan had tegen deze tijd al geen haar meer! (en werd later hoogblond) Ben benieuwd wat Dylan's creatie gaat worden (gaat ie misschien wat meer op zijn moeder lijken..?) Aidan is nl net een kopie van Rodger als baby/peuter. Toch maar eens de babyfoto's van Piet er weer bijpakken!
Aidan reageert heel leuk op zijn broertje. Als ie naar bed gaat wil ie altijd de baby dagzeggen, hij wil vaak kusjes geven (is soort van hoofd tegen hoofd), of zijn hoofdje aaien, en hij wijst steeds naar Dylan en zegt dan 'baby'. Ook soms zomaar out of the blue, als Aidan zit te eten bv, wijst ie ineens naar de box en zegt dan 'baby!!'. Zo lief! Als Dylan moet huilen kijkt ie vol bewondering naar zijn broertje. Maar verder wordt ie er niet koud of warm van (met dank aan de creche..). En Aidan is eindelijk aan het lopen!!! Na anderhalf jaar.... Zijn nieuwe schoentjes helpen er vast bij. Hij valt ook nog wel regelmatig (blauwe plekken op voorhoofd), maar hij vindt t helemaal leuk dat lopen.
